Finlandiya, 7 yıl üst üste dünyanın en mutlu ülkesi seçildi. Onu Danimarka, İzlanda ve Norveç izliyor. Oysa bu ülkelerde kışın güneş yalnızca birkaç saat kendini gösteriyor. Hatta Tromso, Svalbard gibi şehirlerde birkaç hafta hiç doğmuyor. Peki bu insanlar karanlıkla nasıl baş ediyor?
Araştırmadan çıkan sonuç
2014'te, Stanford Üniversitesi'nden genç bir psikolog, Kari Leibowitz, Kuzey Kutup Dairesi'nin 200 mil kuzeyine taşındı. Orada kış depresyonunu araştıracaktı. Karanlığın ve soğuğun insanları tükettiğini belgelemek istiyordu. Ancak araştırması tam tersini gösterdi: Kuzeyliler kışı seviyordu. Kış, bir an önce bitmesini istedikleri bir mevsim değildi. Aksine onu heyecanla bekliyor ve keyifle geçiriyorlardı.
Leibowitz buna "kış zihniyeti" dedi. Bu zihniyetin özünde sıcaklık, konfor ve birliktelik var. Karanlığa karşı içsel sıcaklık yaratma sanatı da diyebiliriz. Ve her ülke bu sanata kendi adını vermiş...
Elbette söz konusu ülkelerde ekonomi de tıkır tıkır işliyor. Vergiler yüksek olsa da, sosyal devlet hayatın her alanında vatandaşlarına güven veriyor, endişelerini bertaraf ediyor. Sağlık sistemi muhteşem ötesi... Keza eğitim gerçek bir gelecek sunuyor.
Danimarka'nın Hygge'si var!
Danimarka'da yılda kişi başı 6 kilo mum tüketildiğini biliyor muydunuz? Mum ışığı, sade sofralar, ekranlardan uzak sohbetler, yavaşlatılmış akşamlar ve kalın battaniyeler… Hygge, sadece bir ortamı değil, bir ruh halini de temsil ediyor.
Norveç'in Koselig'i var!
Norveçliler için koselig, hem fiziksel hem duygusal bir sıcaklığı ifade ediyor. Bir dağ evinde yanan şömine kadar, bir arkadaşla edilen samimi bir sohbet de koselig olabilir. Hatta soğukta yürüyüş yapmak, karın tadını çıkarmak da bu hissin bir parçası.
İsveç'in Mysig'i var!
Mysig ise biraz daha bireysel. İsveçliler için bir fincan kahveyle cam kenarına çekilmek, battaniyeye sarınıp film izlemek veya kitap okumak mysig anlar yaratıyor. Özellikle cuma akşamları aileyle geçirilen 'fredagsmys - cuma keyfi", haftanın sabit ritüeli.
